Kansrijke trends voor de visserijsector in 2016

De consument van nu wil goed en uniek met een ‘gewoon’ tintje. Goede vis gewoon gekocht bij de visspecialist. Een gewoon vakantietripje in Nederland naar Spakenburg om de unieke sfeer in het stadje te bewonderen, vast te leggen en delen met vrienden. Culinair dineren met de voeten letterlijk in de vis, omdat het uniek is. Trends waar de visserijsector haar voordeel mee kan doen: omdat we gewoon altijd uniek zijn!

Visserscultuur snuiven

Op vakantie in eigen land. Omdat er nog zoveel te ontdekken valt. Zoals bijvoorbeeld de nostalgische vissersdorpjes met gezellige haventjes en verborgen steegjes. Waar de mensen elkaar kennen, voor hun deur op de stoep zitten en met elkaar praten in dialect waar een toerist niets van begrijpt maar toch laaiend enthousiast van wordt. Zo enthousiast, dat ze een foto van de twee oude vissers op het bankje maken en delen met al hun vrienden op Instagram. De toerist van nu wil cultuur snuiven, zich een van de dorpelingen voelen en leuke unieke hebbedingetjes kopen in een typisch lokaal winkeltje. En het liefst nog handgemaakt.

Dineren met de voeten in de vis

In een visafslag, aan boord van de kotter of in het dok van de scheepswerf. En het mag er best nog een beetje vies zijn, oud of ruiken naar de vis. Want dan smaakt dat visje op het bord ineens nog lekkerder. En men schuift het liefst aan tafel bij de visserman of de lokale gemeenschap. Eten wordt steeds meer een sociale aangelegenheid. Een levensstijl. Samen lekker eten, mooie verhalen delen op een bijzondere maar eigenlijk doodgewone plek.

Kleine lekkerbekken

Vis voor kids. Ze zijn de toekomst. Culinair, vers en gezond eten voor kinderen ga je steeds meer zien. Weg met de Olvarit en thuis aan de slag met de stoomoven. Ook restaurants besteden meer aandacht aan speciale kindermenu’s. Want kinderen mogen in het restaurant toch ook gewoon hetzelfde eten als papa en mama in plaats van altijd maar die frikandel met appelmoes? Geen fast food, maar good food. Zullen wij de nog niet-visetende-kinderen leren hoe lekker een gebakken scholletje is?

Écht vers

Inkopen doen we steeds meer online. Wel zo makkelijk. Maar onze verse vis halen we toch nog het liefst in de winkel, want van een plaatje op de computer kun je geen vis bestellen. Toch? En als het gewoon goed moet zijn, vers en (h)eerlijk, gaat de consument toch het liefst naar de visspecialist en laten we de supermarkt links liggen want we willen écht vers en écht bediend worden. Nog leuker is om een maaltje te halen op de verse vismarkt, in een foodhal of bij de visserman zelf aan de kade.

Vissige kunst

De consument van nu houdt van mooie dingen. Schoonheid. Iets waar aandacht aan besteed is. Mooi opgemaakte visschotels, verse vismaaltijden of salades in verschillende kleuren en met verschillende smaken. Een lust voor het oog én de maag. Naast schoonheid op het bord wordt ook de schoonheid van oude ambachten gewaardeerd en nieuw leven in geblazen door designers en kunstenaars voor unieke producten met een maritiem tintje.

Dit artikel is geplaatst in het vakblad Visserijnieuws – 29 januari 2016

2014-12-23 15.26.50

Advertenties

Kansrijke trends voor de visserijsector in 2015

De visconsument van 2014 was vooral op zoek naar vragen. Waarom worden de garnalen gepeld in Marokko en niet in Nederland? Wat is nu eigenlijk goede vis? Is het beter om kweekvis of wilde vis te eten? De visconsument van 2015 laat de ‘deskresearch’ achter zich en maakt zich klaar voor een ‘fieldresearch’ met vooral veel doen, proberen en ontdekken.  De visconsument anno nu laat zich niet meer leiden, maar kiest zelf. De trends voor 2015 ter inspiratie op een rijtje:

Alles of niets

Heerlijk die (dankzij visfileren.nl) zelf gefileerde kabeljauwfilets! Maar klopt het nu dat het visvlees in de wangen ook heel lekker is? En kan ik de vissenkop en graten gebruiken voor het trekken van bouillon? Schijnt dat de lever van de mul een delicatesse is, toch? Kies voor alles of niets. Het is namelijk zonde om voedsel weg te gooien. No Waste is het nieuwe duurzaam.

Eten is beleven

Eten is beleven. Beleven wordt gevoed door herinneringen of het moment zelf. Die ene dag in de haven toen je genoot van een gebakken visje met uitzicht op de kotters is een herinnering. Een fijne herinnering die wordt geassocieerd met vis eten. Visliefhebbers snakken naar het beleven van voedselcultuur. Dompel je fans onder in heel veel visserijcultuur tijdens een van de traditionele visserijfeesten of nodig ze uit aan boord en in de afslag. Maar zorg ten alle tijden dat het eten van vis een onderdeel is van de belevenis.

#vrijdagvisdag

We blijven ook in 2015 fanatiek kijken naar alle kookprogramma’s op televisie en foodtube. Vervolgens duiken we ook weer massaal de keuken in. Vergeet je mobiele telefoon niet, maak foto’s van je visgerecht en deel het met je vrienden en volgers op social media. Waarom? Omdat de persoonlijke recepten van jou, mij, de visserman en/of vissersvrouw hipper zijn dan de standaard visrecepten uit de traditionele kookboeken.

Van alle markten thuis

Wie heeft er tegenwoordig geen moestuin met eigen aardappelen, groente en fruit. Niet alles groeit in de achtertuin of in de kas op het balkon, dus koop je de vis op de markt. Op de boerenmarkt, verse vismarkt of foodcourt want daar koop je rechtstreeks in bij de producent, de boer en de visser. De meet-and-greet met de visser die de dag ervoor nog op zee was en jouw vis ving is gratis! Sta ook niet gek te kijken als iemand aardappelen uit zijn moestuin wil ruilen tegen een emmertje vis. De ruilhandel komt weer op gang.

Ik kies lokaal

Lokaal gaat voor welk keurmerk dan ook. Waarom? Omdat je weet waar het vandaan komt en je de lokale visspecialist en visser uit de buurt steunt. Het betekent dat de consument kiest voor vis uit de Noordzee gevangen door vissers uit de regio. Het betekent ook dat de consument genoegen neemt met de ‘vangst van de dag’ en ‘deze week geen vis omdat het slecht weer was op zee’.  Deze trend brengt mensen dichterbij elkaar en zorgt voor saamhorigheid. En deze saamhorigheid uit zich in trots op het eigen dorp, de eigen vissers en de eigen vis.

Deze column is geplaatst in het vakblad Visserijnieuws – 9 januari 2015

Zeeverse vismarkt Wieringen
Zeeverse vismarkt Wieringen

Kansrijke trends voor de visserijsector in 2014

Modetrends, kersttrends en foodtrends. Een beetje trendwatcher komt elk jaar met een lijstje interessante trends. Samengesteld aan de hand van instrumenten zoals de trendpiramide. De trendpiramide helpt om product- en markttrends, consumententrends en maatschappelijke trends in kaart te brengen. Vragen waarop trendwatchers antwoorden zoeken zijn: welke producten zijn populair, welke behoeften heeft de consument en in wat voor soort wereld leven we? 

1 januari 2014 bestaat INZee Communicatie & Trends 3 jaar en ben ik 7 jaar actief in de visserijsector. De hoogste tijd voor een eigen lijstje met kansrijke trends voor de visserijsector in 2014:

 #1 Ontdek-je-plekje: de consument wil alles opnieuw ontdekken. Opnieuw omdat alles om ons heen zo gewoon en vanzelfsprekend is geworden. De consument gaat op zoek naar antwoorden op bijvoorbeeld de vraag waarom de garnalen die ze eten gepeld worden in Marokko en niet in Nederland? Eenmaal iets ontdekt dan wil de consument het leren en zelf doen. Zo trots als een klein kind zijn ze op de eerste oogst aardbeien van de aardbeienplant uit eigen tuin of een eigen gevangen en gefileerde vis. Zo trots dat ze bewuster genieten en eten. Want alles wat je zelf zaait, oogst, plukt, vangt en bereid is lekkerder!

#2 Personal coach: sportievelingen hebben hem of haar tijdens het sporten maar wat zouden ze die personal trainer toch ook graag bij zich hebben tijdens de ‘waarom’ zoektocht naar gezond en eerlijk voedsel. Men wil aan de hand meegenomen en gecoacht worden tijdens de dagelijkse boodschappen en eerlijke antwoorden krijgen. De vissector hoeft alleen maar de ‘juiste’ vis aan te reiken.

#3 Anno nu: de consument leeft in het nu, geniet in het nu en eet in het nu. Ofwel leeft op het ritme van de seizoenen. De consument neemt wat de natuur geeft. Niet meer en niet minder. De consument neemt genoegen met ‘tijdelijk niet leverbaar omdat de kotters niet zijn uitgevaren in verband met slecht weer op zee’.

#4 Local for local: de consument eet het liefst thuis. Maakt zelf de lekkerste gerechten en eet het op samen met familie, vrienden of met buren tijdens een feestje in de straat. De ingrediënten halen ze uit de moestuin of bij de visboer, slager en kruidenier in het dorp. Buiten de deur eet de consument het liefst bij het restaurant op de hoek waar ze lokale specialiteiten serveren. Daarbij steunen ze direct de lokale ondernemers in de voedselketen van visser tot restaurateur.

#5 Go wild: wild, wilder, wildst en wild gevangen vis. Uit de natuur zonder vreemde en onbekende toevoegingen. Gerookt in een eigen rookoventje of gegrild op de barbecue. Gerookte vissoorten als paling, maar ook poon en tong doen het goed. Evenals kleine gegrilde of gefrituurde hapjes. Eten uit het vuistje is de trend.

Deze column is geplaatst in het vakblad Visserijnieuws – 10 januari 2014

Vissector heeft geen make-up nodig

Duurzaam, eerlijk, gezond, verantwoord, authentiek, ambachtelijk etc. Het zijn allemaal trends. Trends vervullen een vraag en behoefte vanuit de markt. Dat maakt ze commercieel interessant. Daarom zie je ineens overal in de foodsector streekproducten ontstaan, boer Gijs op een pak melk en een etiket vol keurmerken en labels.

Het is bijna een trend óm de trends veelvuldig te noemen in artikelen, advertenties en op websites om een bedrijf, product of dienst aan te prijzen.

We doen er allemaal even hard en massaal aan mee. Zó hard en massaal dat eerlijk niet meer eerlijk is en authentiek niet meer authentiek is. Er zit als het ware een dikke laag make-up op. Want is iets ambachtelijk gebakken als het uit een fabriek komt? Heeft iets een authentieke smaak als het vol met E-nummers zit? Wat is nu eigenlijk een eerlijk product? En komt het verhaal van de visserman over als deze wordt verteld door een student van de kunstacademie in een Dol-Op-Schol promotieshirt?

De trends worden ook ingezet om van een dorp of gebied een toeristentrekpleister te maken. Met als resultaat een openluchtmuseum voor zowel de feestende Lloret de Mar vakantieganger als de toerist die graag in klederdracht en een blaasbalg op de foto gaat. Kortom: één grote kermisattractie. Gelukkig heeft de visserman, het product vis en de vissershaven geen dikke laag make-up nodig. Puur natuur, naturel en zonder dure woorden. Dan zijn we op ons mooist én ook nog eens trendy! Dat vindt ook de consument die ons visje eet en de toerist die de haven bezoekt.

Hoe we die toerist en consument naar de vissershaven en aan de vis krijgen? Wij hebben een heel krachtig nog onbenut marketinginstrument in handen: Visserslatijn en ’t Leugenbankje. Dat is misschien niet altijd even eerlijk, maar wel authentiek!

Geplaatst in het vakblad Visserijnieuws – 16 augustus – nummer 33

Leugenbankje op Urk - foto gemaakt door Anja Keuter
Leugenbankje op Urk – foto gemaakt door Anja Keuter