Melis kreeg het zand en Dirk het land

Deze keer geen column over de visserij, vissers of vis. Maar over Melissant. Mijn aangetrouwde achternaam en een dorp op het eiland Goeree-Overflakkee. Een naam die dankzij mijn schoonvader Wout overigens ook niet onbekend klinkt in de visserij…

En dan heet je ineens Melissant van achteren. In het begin moet je wennen. Je verspreekt je nog al eens. En ook aan de uitspraak en klemtoon van mijn nieuwe achternaam moest ik nog werken volgens naamgenoten. Maar nu hoort hij helemaal bij me. Trots stel ik me niet alleen meer voor als Caroline, maar als Caroline Melissant. Het mag gehoord worden. En ze mogen best weten dat ik van Goeree-Overflakkee kom. Daar is natuurlijk geen twijfel over mogelijk met zo’n achternaam.

Het is heerlijk dat je nergens in een winkel op het eiland je naam hoeft te spellen. De enige verwarring die weleens ontstaat is dat men denkt dat ik in Melissant woon. De ‘overkanter’ daarentegen is minder bekend met het Flakkeese dorp en spreekt het vaak uit met een sjiek Frans accent waarbij ze de ‘t’ inslikken. Over de geschiedenis van het dorp weet ik alleen dat Melis het zand kreeg en Dirk het land.

Twee eeuwen herindelingen

Roxenisse, Onwaard en Melissant behoorden tot de gemeente Melissant inclusief de polders Oud-Melissant, Oude Plaat, Alteklein, Diederikspolder, Nieuw Kraayerpolder, Roxenisse en een gedeelte van de hoek van Melissant, St. Elizabethpolder en Klinkerland. Tijdens de Franse bezetting in 1810 – 1814 besliste Napoleon Bonaparte om deze gemeenten samen te voegen met Dirksland. Drie jaar later, in 1817, kregen de gemeenten hun zelfstandigheid  weer terug waarna in 1857 de gemeenten Roxenisse, Onwaard en Melissant samengevoegd werden tot de gemeente Melissant. Meer dan een eeuw lang is het woord ‘herindeling’ niet gevallen in het bestuur totdat men in 1966 besloot om Melissant, Dirksland en Herkingen samen te laten gaan onder de gemeente Dirksland. Vandaag de dag valt het dorp Melissant onder de gemeente Goeree-Overflakkee.

Fabelachtig waar

Na de Sint-Elisabethsvloed in 1421 werden de gorzen bedijkt om de inwoners en het land te beschermen tegen het omliggende water. Als de fabel klopt ligt daar de oorsprong van de naam Melissant. Het verhaal is dat de bedijker van de polder Oud Meliszand de naam Melis droeg en de bedijker van de polder Dirksland Dirk of Diederick heette. De grond werd onderling verdeeld. Melis kreeg het zand (Meliszand) en Dirk kreeg het land (Dirksland).

Deze column is geplaatst in de lokale maandkrant Over Flakkee, oktober 2013.

Advertenties

One thought on “Melis kreeg het zand en Dirk het land

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s